برخی انسانها بهصورت طبیعی، در فطرتشان خوی درندگی و وحشیگری دارند، پس از نزدیکشدن بهچنین اشخاصی بپرهیزیم و سعی نکنیم آنها را بهچالش بکشیم. میگویند: بیشتر از انسان خداترس، از خدانترس بترس؛ چون او در قلبش هیچ نوع رحم و دلسوزی و مهر و محبتی ندارد و هر کاری که از دستش آمد، برای بهزمینزدن حریفش انجام میدهد. پس بهخاطر حفظ آبرو و جان خودمان هم که شده از نزدیکشدن بهچنین اشخاصی بپرهیزیم و سعی نکنیم بهاصطلاح با دُم شیر بازی کنیم. درندگی و وحشیگری، عادت همیشگی یکشیر است و حتی اگر کسی او را از بچگی بزرگ کند و اهلی سازد، باز هم همان خو و فطرت در وجودش هست و روزی اولین قربانیاش، صاحبش خواهد بود.
✍ خلیل الرحمن خباب
۱۴۰۳/۱۲/۲۶ | ۱۱:۳۸ ب.ظ
به سپیدی گلبرگهای بابونه، به استواری ساقه و به عطر خیالانگیزش، احساساتم را در واژهها مینشانم و به دست نسیم میسپارم...!